Klasyfikacja
Z uwagi na dużą ilość sposobów wytwarzania, odmian, gatunków i obszarów zastosowań sklasyfikowanie pigmentów dwutlenku tytanu popularnie zwanych bielą tytanową nie jest sprawą prostą i może być przeprowadzone z uwzględnieniem różnych kryteriów:
- technologii wytwarzania – na siarczanowe i chlorkowe,
- odmiany krystalograficznej – na anatazowe (A) i rutylowe (R),
- rodzaju obróbki powierzchniowej – na nie obrabiane (A1, R1), średnio obrabiane (A2, R2) i głęboko obrabiane (R3).
Klasyfikację pigmentów podają normy międzynarodowe (EN ISO 591-1:2000) oraz normy krajowe (np. ASTM D476-00 (2005), DIN 55912-2). Najbardziej rozpowszechnionym podziałem jest klasyfikacja określona normą ISO 591, polegająca na podziale pigmentów w zależności od ich struktury krystalograficznej i zawartości dwutlenku tytanu.
Klasyfikacja pigmentów dwutlenku tytanu wg EN ISO 591-2000.
| Typ | Gatunek | Zawartość TiO2 [% m/m] min. |
Substancje rozpuszczalne w wodzie [% m/m] maks. |
Substancje lotne*) [% m/m] maks. |
|---|---|---|---|---|
| Anataz (typ A) |
A1 | 98 | 0,6 | 0,5 |
| A2 | 92 | 0,5 | 0,8 | |
| Rutyl (typ R) |
R1 | 97 | 0,6 | 0,5 |
| R2 | 90 | 0,5 | 1,5 | |
| R3 | 80 | 0,7 | 2,5 |
góra
powrót