Policka instalacja bieli tytanowej od chwili swojego powstania należała do najmniej uciążliwych środowiskowo instalacji w Europie. Z powodu swojej lokalizacji niedopuszczalny był, praktykowany w basenie Morza Północnego i Śródziemnego, zrzut odpadowego kwasu pohydrolitycznego lub siarczanu żelazawego do otaczających wód. Kwas pohydrolityczny do dzisiaj wykorzystywany jest do otrzymywania kwasu fosforowego, stosowanego dalej do produkcji nawozów fosforowych. Z kolei, siarczan żelazawy był odprowadzany na odpowiednio przygotowane składowiska, a w ostatniej dekadzie jest w pełni wykorzystywany do produkcji koagulantów do oczyszczania ścieków i wód. Obecnie zaawansowane są prace nad budową instalacji do suszenia siarczanu żelazawego, który w postaci suchej jest wykorzystywany w branży cementowej. Wzbogacanie cementu suchym siarczanem żelazawym redukuje zawarty w cemencie chrom, który ma właściwości parzące i może powodować alergie. Obowiązek redukcji związków chromu nakłada na producentów cementu unijna dyrektywa.
W zakresie działań związanych z ograniczeniem uciążliwych emisji gazowych, m.in. uruchomiliśmy instalacje oczyszczania gazów pokalcynacyjnych i porozkładowych. Pozwoliło to dostosować zarówno instalację, jak i produkt do rygorystycznych wymagań Unii Europejskiej. Nie zamierzamy jednak na tym poprzestać. Jako aktywny uczestnik programu „Responsible Care”, realizując politykę środowiskową w najbliższej perspektywie planujemy ograniczyć emisję pyłów i zmniejszyć energochłonność naszej instalacji.
